Dlaczego dziecko unika ruchu?
Każdy z nas pamięta beztroskie chwile dzieciństwa: bieganie po podwórku, wspólne zabawy na placu zabaw czy skakanie w kałużach po deszczu. Jednak czasem rodzic zauważa że jego dziecko unika ruchu, niechętnie uczestniczy w grach zespołowych woli pasywne siedzenie zamiast aktywności fizycznej. Dla wielu opiekunów to zaskakujące, a czasem nawet niepokojące zjawisko. Taka postawa dziecka może wynikać z szeregu przyczyn, m. in. trudności w zakresie integracji sensorycznej. Zastanawiasz się co zrobić w takiej sytuacji? Dowiedz się, jak wygląda pierwsza wizyta w gabinecie SI i przekonja się, że możesz pomóc swojemu dziecku odkryć radość ruchu na nowo.
Główna fraza: dziecko unika ruchu — jakie mogą być powody?
Kiedy dostrzegam, że dziecko unika ruchu, zawsze staram się spojrzeć na sytuację szerzej. Najczęstszą przyczyną takiego zachowania są trudności z przetwarzaniem bodźców zmysłowych, tzw. integracja sensoryczna. Dziecko może czuć się niepewnie, gdy nagle trzeba skakać, biegać, balansować na równoważni czy szybko zmieniać pozycję ciłaa. Czasem lęk przed ruchem wynika z wcześniejszych nieprzyjenmych doświadczeń, na przykład przewrócenia się, upadku lub zranienia. W innych przypadkach to efekt nadwrażliwości na bodźce czuciowe, dotykowe czy ruchowe, podobnie jak niechęć do noszenia konkretnych ubrań co szerzej opisałam we wpisie czemu dziecko nie znosi metek w ubraniach .
Dziecko unika ruchu — jak to wygląda na co dzień?
Objawy że dziecko unika ruchu, zależą od wieku oraz indywidualnych cech malucha. Często nie chce uczestniczyć w zabawach szybko się męczy albo wręcz protestuje przy propozycji wspólnego wyjścia na rower, plac zabaw czy basen. Zdarza się, że takie dzieci są postrzegane jako „leniwe” mniej sprawne albo wycofane . Pamiętajmy jednak, że za takim zachowaniem bardzo często stoją realne trudności, a nie brak chęci czy motywacji.
Dziecko unika ruchu — kiedy warto szukać wsparcia?
W moim gabinecie bardzo często pojawiają się rodzice z pytaniem co mogą zrobić, gdy ich dziecko unika ruchu, wycofuje się lub wprost mówi że boi się biegać i skakać. Zawsze proponuję, by w pierwszej kolejności przyjrzeć się codziennym sytuacjom i odczuciom dziecka, a następnie wspólnie rozważyć diagnozę. Pomocne może być profesjonalne badaine integracji sensorycznej, które da odpowiedź, z czego wynikają trudności i wskaże najlepszą ścieżkę wsparcia. O tym jak wygląda taki proces, przeczytasz tutaj: diagnostyka procesów integracji sensorycznej.
Dziecko unika ruchu — co możesz zrobić jako rodzic?
Najważniejsze to zaakceptować potrzeby i obawy swojego dziecka, okazać zrozumienie i nie zmuszać do aktywności na siłę . Warto zachęcać do łagodnych form ruchu: wspólne spacery, taniec przy ulubionej muzyce proste zabawy z piłką czy delikatne huśtanie. Dzięki temu dziecko stopniowo nabierze pewności siebie i zacznie lepiej poznawać własne ciało oraz możliwości ruchowe.
Podsumowanie — dziecko unika ruchu: nie jesteś z tym sam!
Obserwując, że dziecko unika ruchu, warto przede wszystkim przyjrzeć się przyczynom — lęk ruchowy trudności sensoryczne czy wcześniejsze nieprzyjemne doświadczenia to częste powody tego typu zachowań. W moim gabinecie Sensorini oceniamy lęk ruchowy i reakcje sensoryczne, pomagając dzieciom, aby znowu poczuły radość z aktywności. Jeśli masz wątpliwości, nie wahaj się skonsultować — wsparcie i właściwe podejście potrafią zdziałać cuda!
Dodaj komentarz